1982 yılı… Gazi Üniversitesi Basın Yayın Yüksek Okulu’nda 2. sınıf öğrencileri Türkiye Ekonomisi dersinin hocasını bekliyor.
Sınıf, öğrencilerin gürültü patırtısıyla sallanırken sert görünümlü hoca kapıda beliriyor. İçeriye kızgın bir bakış atıp kürsüye geçiyor. Tebeşirle tahtaya kocaman (1) rakamı yazıyor.
“Bakın” diyor. “Bu kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli şey…”
Sonra (1)’in yanına bir (0) koyuyor:
“Bu, başarıdır. Başarı bir kişiliği yani (1)’i (10) yapar.”
Bir (0) daha…
“Bu, tecrübedir. (10) iken (100) olursunuz.”
Sıfırlar böyle uzayıp gidiyor: Yetenek… Disiplin… Sevgi…
Eklenen her yeni (0)’ın kişiliği 10 kat zenginleştirdiğini anlatıyor hoca…
Sonra eline silgiyi alıp en baştaki (1)’i siliyor. Geriye bir sürü sıfır kalıyor. Ve hoca yorumu patlatıyor:
“Kişiliğiniz yoksa öbürleri hiçtir!”
Sınıf mesajı alıp sessizliğe gömülüyor.
(Dr. Adem Ergül, Şahsiyet Dili ve Geliştiren Liderlik, Erkam Yayınları, İstanbul 2017, s.12)
